 Przygotowywanie pasztetu, zapach, który wtedy unosi się w kuchni, krzątanina, pośpiech, huk elektrycznej maszynki, kilkakrotne mielenie mięsa są dla mnie symbolem zbliżających się świąt. Z okazji większych uroczystości moja mama zawsze przygotowywała pasztet domowy. W dużym garnku dusiła godzinami na wolnym ogniu wieprzowinę, mięso drobiowe czasami z dodatkiem wołowiny lub królika. Mięsa sowicie doprawione zielem angielskim, liściem laurowym, gałką muszkatową, solą i pieprzem po ugotowaniu pachniały obłędnie, były miękkie, wręcz rozpadały się przy dotknięciu widelcem, był to znak, że czas na mielenie. Jak dziś pamiętam, że mój blat w tapczanpółce był idealnym miejscem do postawienia wielkiej i głośnej maszynki do mięsa, która stanowiła i tak nielada ułatwienie w porównaniu ze swoimi starszymi, ręcznymi modelami. Zazwyczaj chciałam mieć swój wkład w przygotowanie pasztetu i zgłaszałam się do mielenia mięsa na ochotnika. Po całej pracy sprzątała już moja mama, która również mieszała pasztet, odpowiednio oprawiała, przekładała w duże blaszki i piekła w piekarniku znajdującym się w naszej małej kuchni na jednym z warszawskich osiedli.Tak … z pasztetem kojarzą mi się domowe święta, imieniny, urodziny, spotkania z gośćmi. Mimo, że sama bardzo rzadko porywam się na przygotowanie takiego klasycznego pasztetu, jaki robiła i robi nadal moja mama, to zawsze bardzo mi on smakuje i przywołuje wspomnienia z dzieciństwa. Moje wersje pasztetów są znacznie prostsze, łatwiejsze i mniej pracochłonne. Są jakby odzwierciedleniem pośpiechu codzienności, ale dają również to poczucie odświętności a więc dań, których nie jada się codziennie. Pasztet drobiowy z suszonymi pomidorami bazylią i oliwkami przygotowuję najczęściej z mięsa, które gotowało się przez kila godzin, stanowiąc wspaniałą bazę rosołu. To świetne rozwiązanie dla udźca indyka, które po wyjęciu z zupy nie stanowi już rarytasu a co więcej zupełnie nie nadaje się do postawienia jako danie dla gości. Przy niewielkim nakładzie pracy udaje mi się wyczarować wspaniały kremowy pasztet, którego uroda i smak nie pozostają niezauważone. |
|||
 |
|||
 |
|||
 |
|||
| Ten przepis jest moją trzecią propozycją w ramach zabawy KUCHNIA WIELKANOCNA 2010
|
|||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Super przepis chyba cos zle czytam ale wydawac mi sie ze troche masla duzo czy napewno tyle daje sie do pasztetku😅 Uwielbiam domowy smak taki jak od mamy
Mniamniam zawsze chcialam nauczyć robic pasztety a tu tak latwo wytlumaczone chociaż troche błędy mi się pojawili w składnikach bo nie wiem co to kapary ale spróbuję zamienic na cos innego
Olgii dzięki za inspiracje twoje przepisy są takie cieple i rodzinne ja zrobie taki na wielkanoc ciekawe czy dzieci polubiom bo oliwki to czasem grymaszą
nie ma nigdzie lepszy pasztet niż taki domowy wlasnoręczny robiony nawet piekarnik nie musi byc nowy ja mam stary i tez wychodzi idealny pyszności polecam wszystkim
fajny opis bardzo miło wspominasz dzieciństwo ja tez pamietam jak babcia kręciła mięso reczną maszynkom az ręce bolały teraz wszystko latwiej ale smaki podobne 👍
Zawsze szukałam prostszy wersji na pasztet bo te tradycyjne mnie troche przerazali Dzieki za szczegółowe opisanie krok po kroku chyba się odważę pierwszy raz upiec sama 😀