Faszerowane pieczarki kojarzą mi się z pierwszymi imprezami, za czasów dziecinnych, gdy organizowane były imieniny i urodziny koleżanek i kolegów ze szkolnej ławki. Rodzice zazwyczaj podawali kanapki, faszerowane pieczarki i niezliczona ilość magicznego napoju Ptyś. To dopiero był rarytas. A jak na końcu lądował na stole tort lub sernik na zimno, to była już typowa magia urodzin.
Pamiętacie owego Ptysia, delikatną podróbkę Mirindy i Fanty. Był w dwóch smakach pomarańczowym i cytrynowym w szklanych litrowych butelkach z metalowym kapslem. To dopiero był fantastyczny smak dla dzieci. Ptyś był nawet smaczniejszy niż lody Bambino na patyku i oranżada sprzedawana w torebkach na plaży :)
I właśnie faszerowane i zapiekane pieczarki zapamiętałam jako jedzenie nie tyle wystawne, co przeznaczone do konsumpcji w ramach jakiś okoliczności większych, niż zwykła domowa kolacja. Szczęśliwie czasy się zmieniają i takie pieczarki możemy z wielką przyjemnością i radością podawać jako dodatek do alkoholu, małą przystawkę lub przekąskę w trakcie spotkań domowych, biurowych czy plenerowych. Pieczarki są zdecydowanie dobre na wszystko :)