SAŁATKA Z HUMUSEM

Chciałam już wczoraj, aby sałatka z humusem zagościła na naszym stole, ale coś innego pasowało bardziej. Warzywna sałatka z humusem jest fajną przystawką, samodzielnym daniem obiadowym lub kolacyjnym. Mnie pasuje bardzo, gdybym miała jeszcze świeżą bazylię albo na przykład miętę, też pewnie bym do niej dodała. Taka sałatka w wersji: pomidorki koktajlowe, ogórek zielony szklarniowy, cebulka cukrowa lub większa dymka, oliwki Kalamata, otarta skórka z cytryny i sok z niej wyciśnięty, plus duża ilość drobno posiekanej natki pietruszki i solidna porcja pysznej oliwy, nie może nie smakować. No nie ma takiej opcji.

Sałatkę podałam z humusem. Ostatnio mam fazę humusową. Nie zawsze tak jest, więc jak już przychodzi u mnie czas na ciecierzycę, to korzystam. Nie wiem, z czego to wynika, ale staram się słuchać swojego organizmu i jem to, na co mam największą ochotę. Po fali upałów, którą ostatnio mieliśmy, i jakimś ostrym przeziębieniu, które z Krakowa przywiozłam, to słabo mam chęć na gotowanie i stanie w kuchni. To czas bardziej na rekonwalescencję i odpoczynek niż jakieś tam kulinarne wygibasy. W końcu temperatura na dworze niższa, mój organizm też przestał mnie dojeżdżać, tak że pewnie będzie coś bardziej nowoczesnego w najbliższym czasie. Jednak na tę chwilę stawiam na prostotę.

Łatwo teraz o humus, nie trzeba moczyć ciecierzycy, gotować i przygotowywać go od podstaw. Oczywiście polecam, no ale biorę też pod uwagę, że po pierwsze nie zawsze się tak chce, po drugie, nie za każdym razem jest na to czas. W sklepach dostaniecie humus wielu różnych marek, jeden mi osobiście bardziej smakuje, inny mniej. Nie będę tutaj skupiała się na nim jako takim, bo przecież nie ma co wymieniać po kolei i oceniać. Każdy ma swój gust. Pokazywałam wam wiele przepisów na humus, który jest czymś więcej niż tylko zwykłą pastą z ciecierzycy. To prawdziwe kulinarne spoiwo Bliskiego Wschodu, które z niesamowitym impetem podbiło również polskie i europejskie stoły. Jego absolutny sekret tkwi w mistrzowskim balansie zaledwie kilku niepozornych składników, czyli jedwabiście ugotowanej, miękkiej ciecierzycy, głębokiej w smaku i lekko gorzkawej pasty sezamowej tahini, orzeźwiającego soku z cytryny, wyrazistego czosnku i hojnej porcji doskonałej jakości oliwy z oliwek. To danie, które uczy kucharza szacunku do cierpliwości, ponieważ idealnie gładki, puszysty niczym chmurka humus wymaga czasu na powolne blendowanie (często z dodatkiem lodowatej wody) i odpowiedniego przegryzienia się smaków. Podany w głębokim talerzu, z charakterystycznym rowkiem wypełnionym złotą oliwą, posypany wędzoną papryką, kuminem lub świeżą kolendrą, staje się uniwersalnym comfort foodem. To bezpretensjonalne, wegetariańskie arcydzieło udowadnia, że najprostsze dary ziemi potrafią stworzyć kompozycję o absolutnie zniewalającym, pełnym umami smaku.

W gotowaniu, podobnie jak w życiu, rzadko kiedy dostajemy absolutne gwarancje. Nawet najlepszy kawałek mięsa można przeciągnąć, a idealnie wyrośnięte ciasto potrafi opaść z byle powodu. Wiem, wiem, cieszycie się, jak pokazuję, że mnie też wychodzi zakalec ;) Ale są jednak w kuchennym repertuarze takie kompozycje, które bez względu na okoliczności zawsze się sprawdzają. Więc wynik jest zawsze ten sam, czysta, nieskomplikowana przyjemność sałatki ze świeżych warzyw, soczysta, lekka, aromatyczna. Bo taka właśnie jest sałatka, w której spotykają się pomidorki koktajlowe, zielony ogórek, słodka cebula, oliwki Kalamata, cytryna, pietruszka i oliwa, za którą przepadamy. Można podbić jeszcze wszystko czosnkiem, ale ja osobiście jakoś tego nie potrzebowałam. No i wyszło mi danie, które, mówiąc wprost, nie może nie smakować.

Wszystko zaczyna się od bazy, która krzyczy o lecie, niezależnie od tego, jaką porę roku mamy akurat za oknem. Pomidorki koktajlowe to małe, skoncentrowane bomby słodyczy. Nie musimy z nimi walczyć, wycinać twardych środków ani martwić się o mączystą strukturę, wystarczy przekroić je na pół, by uwolniły swój sok. Wiecie, że je lubię, bo dość często pojawiają się w moich przepisach. Zaraz obok staje ogórek szklarniowy, taki z delikatną skórką, bez wyczuwalnych pestek. Z pozoru banalny, wręcz przezroczysty w smaku, ale to on wnosi do miski niezbędną, wodnistą rześkość i strukturę. Trzecim elementem tego fundamentu w sałatce jest cebula. Ale uwaga, nie ta żółta, ostra, szczypiąca w oczy i paląca w przełyk. Tu potrzebujemy łagodności. Najlepsza jest szalotka albo łatwiej dostępna cebula biała, czyli cebula cukrowa. Opcjonalnie dorodna, chrupiąca dymka z odrobiną zielonego szczypioru. Dają one delikatny, lekko pikantny fundament, który nie przytłacza, lecz z gracją podbija resztę składników. I tu można by się zatrzymać, bo przecież sałatka z ogórków i pomidorów to typowe letnie danie podawane samodzielnie albo jako element obiadu. Ale tym razem poszłam sobie o krok dalej.

Kiedy miałam już w misce klasyczne zestawienie, to wpadłam na pomysł, żeby dodać mu śródziemnomorskiego charakteru. I tu wkraczają oliwki Kalamata. Proszę, zapomnijcie na chwilę o tych bezsmakowych, czarnych kółeczkach z puszki. Prawdziwa, mięsista, ciemnofioletowa Kalamata z pestką (którą sami wydrylujemy) lub dobrej jakości oliwka z zalewy z oliwy i octu to absolutny nośnik umami. Wprowadza do sałatki ten głęboki, słonawy, lekko winny ton, który idealnie kontrastuje ze słodkim pomidorem. Ja miałam oliwki bez pestek i po prostu dodałam trochę soku z cytryny, bo ocet mam tylko jabłkowy, balsamico mi się skończył. Dobrze znana w polskiej kuchni natka pietruszki, często używana do dekoracji, posypana na wierzch ziemniaków lub sałatki jarzynowej. Tu jest jej bardzo dużo i w sałatce pietruszka awansuje do roli pełnoprawnego warzywa liściastego. Potężna garść, a wręcz całe pęczki drobno posiekanej natki wnoszą niesamowitą, lekko pieprzną, trawiastą świeżość, przypominając bliskowschodnie sałatki w stylu tabbouleh.

Do tego cytryna, wyciśnięty z niej sok to oczywistość, kwas, który przecina smaki i otwiera kubki smakowe. Ale to otarta skórka jest tutaj prawdziwym game-changerem. Kryją się w niej potężne olejki eteryczne, które nie dają kwasowości, za to eksplodują czystym, wibrującym aromatem owocu. Na to wszystko wylewam solidną porcję pysznej, tłoczonej na zimno oliwy z oliwek. Nie żałuję jej. Gdy zaczynam mieszać zawartość miski, sok z pomidorów, woda z ogórków, kwas cytrynowy i bogata oliwa zemulgują się w sposób całkowicie naturalny. Powstanie z tego lekko mętny, złocisto-zielonkawy eliksir na dnie naczynia. To jest ten rodzaj sałatki, który udowadnia, że najlepsze jedzenie nie polega na komplikowaniu sobie życia, ale na mądrym łączeniu genialnych składników. U mnie w ten sposób powstała sałatka z humusem, ale równie dobrze możesz podać ją do grillowanego mięsa, do kawałka pieczonej ryby albo po prostu zjeść ją z chrupiącą bagietką, którą na koniec wytrzesz z talerza ten obłędny, cytrynowo-oliwny sos. Zaufaj mi, to po prostu nie ma prawa się nie udać. Sałatka z humusem jest świeża, soczysta, bogata w białko roślinne, w błonnik i tę letnią słodycz, za którą ciągle tęsknimy zimą.

SAŁATKA Z HUMUSEM

SAŁATKA Z HUMUSEM – składniki:

• 400 g gotowego humusu
• 500 g pomidorków koktajlowych, wiśniowych lub śliwkowych
• 1 duży ogórek szklarniowy (lub 2-3 mniejsze)
• 2 cebulki dymki lub pół pęczka świeżego szczypiorku oraz kilka gałązek świeżego koperku
• 100 g oliwek, ja miałam Kalamata
• 3-4 łyżki oliwy, najlepiej tłoczonej na zimno, lub ulubionego oleju
• duży pęczek natki pietruszki
• sporo mielonego czarnego pieprzu i sól do smaku
• OPCJA – 1 cytryna do zakwaszenia i starcia skórki

SAŁATKA Z HUMUSEM – przepis:

1. Nie będę Wam już opisywała, jak robię humus, możecie zresztą kupić już gotowy w pojemnikach w wielu sklepach i marketach.
2. Myję pomidorki koktajlowe i przekrawam każdy wzdłuż na 4 części, a potem jeszcze na pół, w drobną kostkę.
3. Ogórka nie obieram ze skórki, tylko kroję w plastry, a następnie w dość grubą kostkę.
4. Oliwki miałam bez pestek, jeśli masz z pestkami, to trzeba je zgnieść płaską częścią noża, a następnie pokroić na mniejsze kawałki.
5. Drobno siekam świeży szczypiorek oraz natkę pietruszki.
6. Cytrynę myję, ocieram z niej skórkę, tak z połowy mniej więcej, i wyciskam sok.
7. W dużej misce łączę pomidorki, ogórka, oliwki, natkę pietruszki, cebulkę, skórkę z cytryny i dolewam sok z niej wyciśnięty. Dodaję oliwę, trochę soli i pieprzu. Próbuję – jeśli jest OK, sałatka nadaje się do nakładania na talerze.
8. Na talerzu rozsmarowuję humus, obok układam hojną porcję sałatki, całość jeszcze podlewam oliwą i podaję.
9. Taka sałatka z humusem i warzywami została właśnie przeze mnie zrobiona i będzie zjedzona na kolację, super wyszła.

Często zadawane pytania:

Jakie warzywa są najlepsze, gdy powstaje domowa sałatka z humusem?

Zawsze stawiam na proste i pyszne składniki. Świeża sałatka z humusem uwielbia towarzystwo pomidorków koktajlowych. Dodaję do niej chrupiącego ogórka szklarniowego. Niezbędna jest także łagodna cebula. Najlepsza będzie biała cebula cukrowa lub szalotka. Całość wspaniale uzupełniają mięsiste oliwki Kalamata. W ten sposób powstaje cudowna kompozycja smaków.

Czy pyszna sałatka z humusem wymaga zrobienia domowej pasty z ciecierzycy?

Zupełnie nie ma takiej potrzeby. Czasami po prostu brakuje nam czasu na moczenie i gotowanie ciecierzycy. Możesz śmiało użyć gotowej pasty ze sklepu. W dzisiejszych czasach łatwo o dobry produkt na półkach. Oczywiście domowa wersja jest cudowna. Słuchaj jednak swojego organizmu i wybieraj najwygodniejsze dla Ciebie rozwiązanie.

Czym doprawiana jest ta lekka sałatka z humusem?

Sekret tkwi w fantastycznych i aromatycznych dodatkach. Moja sałatka z humusem pachnie przede wszystkim ogromną ilością natki pietruszki. Używam całych pęczków tego wspaniałego zioła. Kolejnym ważnym elementem jest cytryna. Wyciskam z niej sok. Dodaję także otartą skórkę. Na koniec polewam wszystko bardzo obficie pyszną oliwą tłoczoną na zimno.

Z czym najlepiej smakuje warzywna sałatka z humusem?

To niezwykle uniwersalne danie. Sprawdzi się rewelacyjnie jako samodzielna kolacja. Możesz zjeść ją z chrupiącą bagietką. Świetnie smakuje też jako dodatek do obiadu. Pasuje wprost idealnie do grillowanego mięsa. Będzie również cudownym towarzystwem dla kawałka pieczonej ryby. Ot tak po prostu znika z talerzy w mgnieniu oka.

Olga Smile

Przepisy kulinarne to moja Pasja!

Zobacz pełny biogram