 Przez wiele lat sangria kojarzyła mi się z tanim winem, sprzedawanym w pokaźnych butelkach, na których widniały kolorowe etykiety owoców. Przez lata obecności na półkach sklepowych zakorzeniła się w naszej kulturze i w jakiś sposób połączyła z biesiadami oraz spotkaniami w gronie rodziny i znajomych. Dopiero w wieku dwudziestu lat zorientowałam się, że sangria nie jest tylko butelkowanym winem, a hiszpańskim napojem alkoholowym, przygotowywanym na bazie wina, owoców, soków i lodu.Bogatsza o tę wiedzę zaczęłam przygotowywać sangrię na spotkania ze znajomymi. Cieszyła się ona wielka popularnością podczas długich wieczorów, gdy graliśmy w gry planszowe, oglądaliśmy filmy lub prowadziliśmy poważne rozmowy do samego rana. Taką domową sangrię, pachnącą latem, cytrusami, orzeźwiającą i cieszącą kubki smakowe przygotowuję do dziś. Stała się ona podstawowym trunkiem, który zawsze znajduje się na moim biesiadnym stole. Ten przepis jak i 149 innych na biesiadne dania znajdziesz w książce:
|
|||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Dobrze, że Olga opisała cały proces maceracji i schładzania napoju
Ciekawy przepis do podania podczas spotkania z przyjaciółmi zapamiętam
Zamierzam użyć czerwonego wina półsłodkiego jak podano, zastanawiam się nad grejpfrutem
Przepis Olgi wydaje się praktyczny i łatwy do przygotowania w domu
Instrukcja krok po kroku jest czytelna i ułatwia przygotowanie napoju 🍋
Zamierzam wypróbować proporcje z lekko mniejszą ilością cukru dla równowagi smaku
Przydatne wskazówki od Olgi, chętnie wypróbuję przepis podczas letniego wieczoru
Polubiłam opis historii sangrii, instrukcje przygotowania są przejrzyste i praktyczne
Chętnie spróbuję tej wersji sangrii podczas najbliższego spotkania z rodziną
Przepis wydaje się prosty do wykonania i dobrze opisany