W każdym razie skoro już coś czuję, to mogę napisać, że pierniczki wyszły mi delikatne, chrupkie, z posmakiem kardamonu i gałki muszkatowej. Zrobiłam je na podobieństwo spekulatius’ów jednak tylko na podobieństwo, gdyż różnią się składnikami i formą.
Nigdy nie udało mi się kupić drewnianych foremek do przygotowywania pierniczków. W warszawskich sklepach ich nie widziałam, i tak sobie myślę, że w Polsce generalnie nie ma chyba przetrwałej tradycji pierniczkowych form. Kiedyś był to popularny sposób nadawania kształtów i form ciastkom ale w dobie całkowitej mechanizacji produkcji, nawet tej rzemieślniczej, formy wyszły z mody i niestety są w realu nie do kupienia. A szkoda, bardzo szkoda.
Ale nie ma co biadolić, trzeba pisać o pierniczkach, które wyszły i smakowały, bo smakowały bardzo nawet zniknęły prawie doszczętnie zanim udało mi się zrobić zdjęcie. Kilka ocalało i mam co pokazać i jakim przepisem się podzielić.