 Będąc ostatnio w Galerii Mokotów zajrzałam z wielką ciekawością do restauracji Jeff’s aby spróbować ich hellowinowego menu. Był również w ofercie oczywiście klasyczny placek dyniowy. Nie muszę chyba pisać, że z wielką przyjemnością spróbowałam tego specjału w ich wydaniu.Tu troszkę się zawiodłam, bo był zdecydowanie zbyt mało dyniowy, lekko mdły a całe goździki w masie groziły pozbyciem się plomb i ewentualnie, co delikatniejszych ząbków. W efekcie nie dojadłam mojej porcji, bo z dodatkiem bitej śmietany „bez śmietany z próżniowego pojemnika” całość była średnio smaczna. W każdym razie zdecydowanie psuła wspomnienie smaku fantastycznego mega steku. Przemiłe kelnerki, walczące z tryskającym wręcz katarem, chętnie doradzały i podpowiadały wybór menu. Zawsze się dziwię, że właściciel czy menager zgadza się na pracę chorych osób „przy jedzeniu”, bo to jednak trochę odbiera apetyt gościom. W każdym razie mając natchnienie dyniowe przystąpiłam do przygotowywania takiego placka w domu, uwzględniając wszystkie ‘ale’, które miałam do placka Jeff’oskiego. W każdym razie mocniej posłodziłam dynię, całe goździki zamieniłam na mielone, dodałam sowitą ilość cynamonu, troszkę imbiru i kapkę miodu. Wszystko wyszło pysznie i dyniowo, czyli tak jak w swoim założeniu miało być. |
|||
 |
|||
 |
|||
 |
|||
| Ten przepis jest moją drugą propozycją w ramach zabawy Festiwal Dyni | |||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Nadzienie troche mi wyplywalo podczas pieczenia moze foemę mialam za płytką albo masa była zbyt rzadka czy ktos miał podobnie?