 Przez wiele lat sangria kojarzyła mi się z tanim winem, sprzedawanym w pokaźnych butelkach, na których widniały kolorowe etykiety owoców. Przez lata obecności na półkach sklepowych zakorzeniła się w naszej kulturze i w jakiś sposób połączyła z biesiadami oraz spotkaniami w gronie rodziny i znajomych. Dopiero w wieku dwudziestu lat zorientowałam się, że sangria nie jest tylko butelkowanym winem, a hiszpańskim napojem alkoholowym, przygotowywanym na bazie wina, owoców, soków i lodu.Bogatsza o tę wiedzę zaczęłam przygotowywać sangrię na spotkania ze znajomymi. Cieszyła się ona wielka popularnością podczas długich wieczorów, gdy graliśmy w gry planszowe, oglądaliśmy filmy lub prowadziliśmy poważne rozmowy do samego rana. Taką domową sangrię, pachnącą latem, cytrusami, orzeźwiającą i cieszącą kubki smakowe przygotowuję do dziś. Stała się ona podstawowym trunkiem, który zawsze znajduje się na moim biesiadnym stole. Ten przepis jak i 149 innych na biesiadne dania znajdziesz w książce:
|
|||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Smak może być ciekawy dzięki przepisowi Olgi, podoba mi się pomysł
Przepis wydaje się prosty i smaczny, chętnie wypróbuję na najbliższe spotkanie
Przepis wydaje się prosty i smaczny, chętnie wypróbuję
Instrukcja krok po kroku jest czytelna i pomocna, chętnie zrobię tę wersję
Świetna propozycja na letnie spotkania z przyjaciółmi
Przepis wydaje się prosty i praktyczny chętnie wypróbuję
Przepis wygląda przystępnie i zachęcająco, spróbuję go w weekend
Prosty przepis z czytelnymi etapami, idealny na wieczorne spotkania
Instrukcja przygotowania jest czytelna i łatwa do wykonania, składniki odpowiadają opisowi
Podoba mi się pomysł macerowania owoców Przepis Olgi brzmi sensownie