 Przez wiele lat sangria kojarzyła mi się z tanim winem, sprzedawanym w pokaźnych butelkach, na których widniały kolorowe etykiety owoców. Przez lata obecności na półkach sklepowych zakorzeniła się w naszej kulturze i w jakiś sposób połączyła z biesiadami oraz spotkaniami w gronie rodziny i znajomych. Dopiero w wieku dwudziestu lat zorientowałam się, że sangria nie jest tylko butelkowanym winem, a hiszpańskim napojem alkoholowym, przygotowywanym na bazie wina, owoców, soków i lodu.Bogatsza o tę wiedzę zaczęłam przygotowywać sangrię na spotkania ze znajomymi. Cieszyła się ona wielka popularnością podczas długich wieczorów, gdy graliśmy w gry planszowe, oglądaliśmy filmy lub prowadziliśmy poważne rozmowy do samego rana. Taką domową sangrię, pachnącą latem, cytrusami, orzeźwiającą i cieszącą kubki smakowe przygotowuję do dziś. Stała się ona podstawowym trunkiem, który zawsze znajduje się na moim biesiadnym stole. Ten przepis jak i 149 innych na biesiadne dania znajdziesz w książce:
|
|||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Lubię takie proste receptury które łatwo przygotować
Smakowite połączenie owoców i wina polecane na spotkania 🍊
Lubię takie letnie napoje, składniki są jasne i proste
Dobra klasyczna wersja sangrii, prosta i skuteczna
Olga podała jasne wskazówki krok po kroku
Przydałaby się informacja o proporcjach cytrusów i alkoholu
Składniki są jasne i apetyczne 🍊 idealne na wieczorne spotkanie
Smakowało mi kiedy robiłam według przepisu Olgi i gościom również przypadło do gustu
Zamierzam spróbować z innym winem dla porównania
Maceracja przez dwadzieścia cztery godziny brzmi sensownie, zastanawiam się nad wariantem bez wiśniówki