 Przez wiele lat sangria kojarzyła mi się z tanim winem, sprzedawanym w pokaźnych butelkach, na których widniały kolorowe etykiety owoców. Przez lata obecności na półkach sklepowych zakorzeniła się w naszej kulturze i w jakiś sposób połączyła z biesiadami oraz spotkaniami w gronie rodziny i znajomych. Dopiero w wieku dwudziestu lat zorientowałam się, że sangria nie jest tylko butelkowanym winem, a hiszpańskim napojem alkoholowym, przygotowywanym na bazie wina, owoców, soków i lodu.Bogatsza o tę wiedzę zaczęłam przygotowywać sangrię na spotkania ze znajomymi. Cieszyła się ona wielka popularnością podczas długich wieczorów, gdy graliśmy w gry planszowe, oglądaliśmy filmy lub prowadziliśmy poważne rozmowy do samego rana. Taką domową sangrię, pachnącą latem, cytrusami, orzeźwiającą i cieszącą kubki smakowe przygotowuję do dziś. Stała się ona podstawowym trunkiem, który zawsze znajduje się na moim biesiadnym stole. Ten przepis jak i 149 innych na biesiadne dania znajdziesz w książce:
|
|||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Prosty przepis, łatwy do przygotowania i smaczny pomysł na przyjęcie
Lubię dodawać mniej cukru i więcej cytrusów według własnego gustu
Dobrze opisane proporcje i sposób przygotowania, dziękuję Olgo za przepis
Zamierzam wypróbować macerowanie przez dwadzieścia cztery godziny i podać z zimną lemoniadą
Przepis wydaje się prosty i sezonowy, idealny na spotkania z przyjaciółmi
Interesujące połączenie owoców i przypraw, zastanawiam się nad alternatywą dla wiśniówki
Dobrze, że podano konkretny czas macerowania, ułatwia planowanie przygotowań przed spotkaniem
Podoba mi się pomysł z macerowaniem owoców przez dwadzieścia cztery godziny
Przepis od Olgi brzmi autentycznie i ciekawie, na letnie spotkania
Instrukcja macerowania wydaje się sensowna, ciekawi mnie smak po dołączeniu lemoniady