Do tartaletak pasują świetnie, bo tnie się je na cienkie plasterki, każdy jest idealnie okrągły, i nie ma potrzeby wycinania zdrewniałej zielonej części. Tnę je w długości, nie w szerokości, że tak potocznie i średnio obrazowo ujmę. Koniecznym elementem tej przystawki jest tarty ser. I tu mamy wybór między parmezanem, correggio, gran padano lub pecorino. Ja wybrałam pecorino, bo taki właśnie miałam ale osobiście uważam, że w tym daniu nie ma do końca takie kolosalnego znaczenia, który z tych serów wybierzemy, bo każdy jest smaczny.