To moja druga propozycja w ramach Pomidorowego Tygodnia.  Jak już wiele razy pisałam jestem wielbicielką ciasta francuskiego i tym razem również nie mogło zabraknąć przepisu z jego udziałem. A takie tartaletki są smaczne, ładne i idealnie sprawdzają się w roli przystawki. Jedynie, z czym mam dylemat, to z temperaturą podania. Uważam, że lepiej smakują na zimno, ale na ciepło można je również śmiało serwować, jeżeli mamy taką ochotę.Tym razem użyłam podłużnych pomidorów w kolorze czerwonym i żółtym. Udało mi się je upolować dość niedawno, ale jest to odmiana dobrze znana. Takie podłużne pomidorki idealnie nadają się do suszenia nawet w naszym klimacie. Do tartaletak pasują świetnie, bo tnie się je na cienkie plasterki, każdy jest idealnie okrągły, i nie ma potrzeby wycinania zdrewniałej zielonej części. Tnę je w długości, nie w szerokości, że tak potocznie i średnio obrazowo ujmę. Koniecznym elementem tej przystawki jest tarty ser. I tu mamy wybór między parmezanem, correggio, gran padano lub pecorino. Ja wybrałam pecorino, bo taki właśnie miałam ale osobiście uważam, że w tym daniu nie ma do końca takie kolosalnego znaczenia, który z tych serów wybierzemy, bo każdy jest smaczny. |
|||
 |
|||
 |
|||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Ciekawe zestawienie smaków i tekstur warto wypróbować
Zastanawiam się nad temperaturą podania którą poruszyła autorka ☕ (level: high)
Dobry opis i praktyczne wskazówki dotyczące pieczenia
Interesujące połączenie smaków i tekstur choć wybór sera ma znaczenie
Fajnie opisane przez Olgę przepis jest klarowny
Olga dobrze opisuje wykonanie tych tartaletek
Dobry przepis dla początkujących który ułatwia przygotowanie
Ładne tartaletki, smak jest raczej neutralny Olga
Zgadzam się z autorką, według mnie lepiej podawać na zimno
Wygląda ładnie i prosto do zrobienia