 Takie ziemniaki kojarzą mi się z ogniskiem, wakacjami i młodzieńczym czasem beztroski. Jako dziecko nie mogłam się ich doczekać, siedziałam na kamieniu lub wielkiej kłodzie, wpatrując się w tańczące ogniki, i bałam się, że ziemniaki spalą się na popiół. Chrupiące z wierzchu, lekko przypalone, brudziły usta i zęby na czarno. To mi w niczym nie przeszkadzało, zajadałam je na wakacjach w wielką przyjemnością, bo tak naprawdę to właśnie pieczone ziemniaki i smażona na patyku kiełbaska stanowi sens letnich ognisk nad jeziorem. W warunkach domowych przygotowuję ziemniaki w piaskowym kubraczku, nie mają one niestety zapachu drewna, ale i tak przywodzą mi na myśl przemiłe wspomnienia z młodości. Podczas spotkań pieczone kartofle podane z sosami majonezowymi lub śmietanowymi zjadane są bardzo chętnie przez wszystkich gości. Do tego kufel piwa, kawałek tłustego mięsa i można biesiadować do samego rana.
Ten przepis jak i 149 innych na biesiadne dania znajdziesz w książce:
|
|||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Ciekawy sposób na pieczone ziemniaki, proporcje wydają się rozsądne i łatwe do zastosowania
Przepis przypomina letnie ogniska i smaki z dzieciństwa, chętnie wypróbuję przepis Olgi
Chrupiąca skórka to ważny element a przepis jest prosty i praktyczny
Bardzo chętnie wypróbuję ten sposób przygotowania ziemniaków Olgo
Pomysł na panierkę prosty i praktyczny, przydałyby się sugestie sosów
Dziękuję Olgo za prosty przepis, chętnie wypróbuję go
Chętnie wypróbuję ten prosty przepis Olgi na najbliższe spotkanie z przyjaciółmi
Takie ziemniaki przywołują moje letnie wspomnienia z ogniska i smakują wybornie
Przepis prosty i praktyczny, przypomina letnie ogniska i smaki
Proste składniki i szybkie wykonanie, świetny pomysł na spotkanie z przyjaciółmi