 Bryndzówka kojarzy mi się nieodzownie z górami. Jest jedną z moich ulubionych regionalnych zup, a co za tym idzie ze spokojnym sumieniem mogę zaliczyć ją do kuchni polskiej.Nie jestem rodzinnie zawiązana z górami, nie mam przodków w górach, nie pochodzę z gór. Jednak często bywałam w Bieszczadach i Tatrach latem, jak i jesienią podczas pieszych wędrówek. Zimą również, gdy sezon narciarski się rozpoczynał, aż do czasu nastania wczesnej wiosny, gdy śnieg topniał i wyciągi na Kasprowym przestawały działać. Z kuchnią ogólnie nazywaną przez mnie góralską jestem jednak po części związana. Zachwyca mnie jej prostota, regionalne produkty, sposób wytwarzania niezmienny od lat. Ma to również związek z moimi pobytami i stołowaniem się w przydomowych jadłodajniach, gdzie dania zawsze były smaczne, kaloryczne a porcje niezwykle duże. W regionach górskich silnie kultywowane są miejscowe tradycje, to coś, co jest dla mnie jest główną cechą ludzi gór. Mocne kobiety, stada owiec, białe psy, mężczyźni w ludowych strojach nie zawsze trzeźwi – takie mam w pamięci obrazy z moich pobytów w Tatrach i Bieszczadach. A jak góry to oscypki, bryndze i bundze. Trzy gatunki serów, które zdecydowanie należą do moich ulubionych. A jak ulubione, to bryndzówka koniecznie musi być. |
|||
| Ten przepis jest moją pierwszą propozycją w ramach zabawy Gotujemy po polsku
|
|||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Zaskakująco pyszne połączenie bryndzy i śmietany, brawo
To idealna zupa na chłodne dni
Prosty przepis z regionalnym charakterem bardzo mi odpowiada
Przyprawy dobrane perfekcyjnie, smak autentyczny i domowy
Dziękuję Olgo za ten przepis pełen smaku
Doceniam tradycję i naturalne składniki przepisu
Dziękuję za przepis, prostota i tradycja w jednym
Zrobię tę zupę na weekend dla rodziny
Dziękuję za inspirację przypomina wspomnienia z Tatr i Bieszczad
Porcja duża i bardzo sycąca, polecam serdecznie