 Takie ziemniaki kojarzą mi się z ogniskiem, wakacjami i młodzieńczym czasem beztroski. Jako dziecko nie mogłam się ich doczekać, siedziałam na kamieniu lub wielkiej kłodzie, wpatrując się w tańczące ogniki, i bałam się, że ziemniaki spalą się na popiół. Chrupiące z wierzchu, lekko przypalone, brudziły usta i zęby na czarno. To mi w niczym nie przeszkadzało, zajadałam je na wakacjach w wielką przyjemnością, bo tak naprawdę to właśnie pieczone ziemniaki i smażona na patyku kiełbaska stanowi sens letnich ognisk nad jeziorem. W warunkach domowych przygotowuję ziemniaki w piaskowym kubraczku, nie mają one niestety zapachu drewna, ale i tak przywodzą mi na myśl przemiłe wspomnienia z młodości. Podczas spotkań pieczone kartofle podane z sosami majonezowymi lub śmietanowymi zjadane są bardzo chętnie przez wszystkich gości. Do tego kufel piwa, kawałek tłustego mięsa i można biesiadować do samego rana.
Ten przepis jak i 149 innych na biesiadne dania znajdziesz w książce:
|
|||
|
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
|
|||
Olga podaje jasne wskazówki, składniki są rozsądne i przepis wydaje się sprawdzony
Przepis Olgi przywołuje wspomnienia z ogniska i brzmi prosty w wykonaniu
Proporcje mąki i soli są proste, warto spróbować z ulubionymi sosami
Wypróbuję ten sposób w domu, ciekawy sposób na biesiadne ziemniaki
Dobra instrukcja od Olgi, chętnie spróbuję tej panierki w domu
Lubię pomysł panierowania ziemniaków w mące, przypomina tradycję ogniska
Przypieczona skórka brzmi apetycznie ale ja dodałabym też ulubiony sos
Sentymentalny opis ognisk dobrze współgra z praktycznym przepisem i wskazówkami
Podam z kilkoma sosami, goście zwykle chętnie jedzą i wracają po dokładkę
Dobrze, że Olga daje prosty przepis na spotkania z gośćmi